ÜÇ AŞK: “ÇANAKKALE GEÇİLMEZ !”

     İnsanlar, bir ülkü birliği ile bir araya gelerek milleti oluşturur. Milletin var olabilmesi için vatan, yurt ve ülke denilen bir toprak parçasına ihtiyaç vardır. Bu vatana gelmiş/gelebilecek her türlü tehlikelere/tehditlere karşı, milleti oluşturan insanlar gerekirse vatanı müdafaa için topyekûn seferber olurlar. Bilirler ki, vatan giderse millet de yok olur. Biliriz ki, Anadolu insanı için de yaşadığı coğrafya kutsaldır ve vatandır.

     İşte bu yüzden Anadolu coğrafyası, asırlar boyunca birçok toplumun savaş yaptığı, medeniyetler inşa ettiği yerdir. Yirminci yüzyılda adına destan yazdıracak bir savaşta buldu kendini Anadolu insanı. Tarih 1914’ü gösterirken Birinci Dünya Savaşı ile Anadolu coğrafyası dış güçlerce işgal sürecine girdi. Savaş başlayalı bir yıl olmuştu ki, Anadolu halkı anladı vatanın büyük bir tehdit aldığını ve sarıldı silahına. Bu uğurda topyekûn seferber oldu insanımız.

     Vatan elden gitmesin diye cepheler açtı:

     Kafkasya Cephesi ( 1914–1918), Rusya’ya karşı.

     Sina/Filistin Cephesi ( 1914–1918), İngiltere’ye karşı.

     Irak Cephesi (1914–1918), İngiltere’ye karşı.

     Çanakkale Cephesi ( 1915), İngiliz-Fransız ve Commonwealth çıkartma gücüne karşı.

     Bunun yanı sıra bir Osmanlı kolordusu 1916-17'de Galiçya Cephesi'nde Rusya'ya karşı Avusturya-Macaristan safında savaşmıştır.

     Tarihler 18 Mart 1915’i gösteriyordu. Bu savaşın adı Çanakkale idi. Bu savaş birinci dünya savaşının belli bir cephesinde yapılan savaştı. Belli ki en önemli olanı bu cepheydi. Çünkü diğer cepheler de ağır yenilgiler alınmıştı. Çanakkale cephesi ise vatanın kurtuluş umudu oldu.

     İngiltere’nin, Fransa’nın, Rusya’nın, Amerika’nın ve diğer bazı batı ülkelerinin harita üzerinde paylaştığı Anadolu’yu işgal etme ve herkesin payına düşeni alma mücadelesine karşı siper olan Anadolu insanının, iman dolu yüreğinin, vatan sevgisinin, özgürlük hissinin destanı olmuştur Çanakkale.

Bir bağımsızlık savaşıdır Çanakkale;

Bir vatan müdafaasıdır Çanakkale.

     Çanakkale geçilmez. Çünkü Çanakkale’yi geçilmez yapan “Üç Aşkı” vardı. Üç aşk nedir gençler, bilir misiniz dedelerinizin “Üç Aşkı’nı” ?

     Nedir o üç aşk! Ey tarihini unutmaya yüz tutmuş, zihinleri başka şeylerle doldurulmuş gençler!

     Yazıyorum, lütfen dikkatli okuyun olur mu?

AŞK BİR !

     Baki olmak istersen bir gönüle gir. Gençler! Dedelerinizin girdiği gönül Allah’ındı. Sahabe’den sonra Allah’ı en çok onlar sevebildi. Onlar: “Aşk Bir!” dediler ve hiçbir zaman bu aşklarına leke düşürmediler. “Aşk Bir” dediler, yüreklerine imanı koydular. Bu imanla Allah’a bağlandılar; vatanı savundular; düşmana karşı koydular; Çanakkale’yi geçilmez kıldılar. Bu uğurda canlarını ortaya koydular. Hiç çekinmeden 250 bin can verdiler. Aşk bu demekti. Yani Allah’ı gönülden sevmekti

     Bu “ İlk Aşk” kalbin ve ruhun odak noktası oldu. Bedeni ruha teslim etti. Ruh da bedeni bütün benliğiyle sevdi. Bu aşktan hiç taviz vermedi. Çünkü ruh Allah’a bağlıydı. Allah’a bağlılık demek her şey demekti. Şimdi siz ve ruhunuz kime bağlı? ( Paraya mı, Leyla’ya mı, arabaya mı, v.s. mi?)

AŞK İKİ !

     Vatan sevgisi de nedir ki? Ülke topraklarını satmak mı? Yoksa… Gençler! Üzerinde yaşadığınız toprak parçasını ne kadar çok seviyorsunuz? Gösterebilir misiniz vatan aşkınızı? Dedeleriniz bu ikinci aşklarını da namusu gibi korudu. Biz ne yaptık(?) Vatana yapılan en ufak bir tehdidi namusa sürülen leke bildiler. Ve ölümleri pahasına vatanını korudular. Biz ne yapıyoruz acaba cennet Türkiye’mize yapılan tehditlere karşı?  Üzerimize düşeni yapıyor muyuz, yoksa: “Bu dünyaya bir defa geldik; bir daha mı geleceğiz? Boş ver… Leyla’ya bas parayı, sür sefayı… Hayatın tadını çıkar, Coca Cola tadında mı ” diyoruz?

Uyan Ey Anadolu Gençliği!

Uyan Ey Türkiyeli!

     Uyan ki, vatan elden gitmesin. Giderse bil ki dedenin bildiğini; vatanın giderse milletin de gider, sende…Vatanın her karışı deden için niye en önemliydi? Niçin namus bilmişti vatanı? Senin için değil mi? Deden Leyla demedi, vatan dedi. Peki sen?

Vatan aşkı sarsın seni,

Vatandan daha değerli değil Leyla’nın teni.

AŞK ÜÇ !

     Aşk şarabını gel dostun elinden iç! Dost mu bulamıyorsun? Acep niçin? İnsanı Yunusça sevebilirsen insanlar dostundur. Çanakkale’de dedelerin düşmanına bile gül atıyor, zeytin dalı uzatıyordu. Peki, şimdi sen ne yapıyorsun? En yakın arkadaşının arkasından kuyusunu kazmaya çalışıyor, ona çamur atıyorsun ve ondan menfaat bekliyorsun.

     İnsan nasıl sevilirmiş dedenden ders al. Bak deden cephede bile ne yapmış. Kürt’ünü, Türk’ünü, Çerkez’ini, Ermeni’sini; Alevi’sini, Sünni’sini ayırt etmeden kuru ekmeğini paylaşmış. Peki, sen ne yapıyorsun? O sağcı, şu solcu, bu kürt v.s. diye nifak tohumlarının çimlenmesi için su döküyorsun.

     Nereye kadar sürecek bu ayrımcılık söyler misiniz gençler! İnsanları ayırt etmeksizin ne gün başlayacaksınız sevmeye? Çanakkale’yi geçilmez kılan üçüncü aşkın insanı insan olduğu için sevmek değil miydi? Bu coğrafyanın evladı olarak, bu vatanı hep birlikte korumak birbirimizi çıkarsız sevmekle oldu. Deden bunu yapabildi. Ya sen?

     Haydi, öyleyse ne duruyorsun! Sev Allah’ı, Sev Vatanı, Sev insanı!

     ÜÇ AŞK: “Çanakkale Geçilmez” dedi ve bugünkü Türkiye sınırlarını vatan bildi. Bu uğurda 250 bin canı gözünü kırpmadan şehit etti. Bizim üç aşkımız bu fedakârlığı gösterebilecek mi? Üç aşkımız Çanakkale’yi geçilmez yapan “Üç Aşk “ ise size güveniyorum. Lakin değilse dedelerinizin kemiklerini sızlatıyorsunuz derim. Unutmayın!

     Hâlâ gitmediyseniz Çanakkale’ye, ilk fırsatta gidin görün.

     Nasıl geçilmemiş Çanakkale,

     Nasıl geçit vermemiş dedeleriniz o azgın düşmana bilin.

     Üç Aşktır, Çanakkale’yi Geçilmez Kılan.

     Üç Aşktır, Çanakkale’yi Destan Yapan.

     Üç Aşktır, Türkiye’yi vatan yapan.

     Üç Aşktır, Miletleri Millet Yapan.

     Sizleri gerçek bir üç aşk yaşamaya davet ediyorum. Gelin aşkımıza sadık kalalım. Dedelerimize verdiğimiz söze sadık olalım.

     Var mısınız gerçek bir Üç Aşk yaşamaya?

Var iseniz; Okçular Tepesi boş kalmayacak demektir.

Var iseniz; Çanakkale size minnettar olacaktır.

Var iseniz; 250 bin şehidin ruhu ilelebet şad olacaktır.

Var iseniz; Değil Çanakkale bütün Türkiye geçilmez kalacaktır.

     Bu vatanı deden sen rahat yaşayasın diye –canını vererek- sana emanet etti. Sen de torunlarına aynı şekilde emanet edesin diye.

     Çanakkale’de sancak dedendeydi. Şimdi sende ya gelecekte kimde? Şimdiden yetiştirdin mi sancağı vereceğin nesli ve o neslin yetişmesi için görev alacak şahsı?

     Vatanına, bayrağına ve milletine sahip çık. O senin için ne kadar kutsalsa gelecek nesil için de bir o kadar kutsaldır. 

EY BU VATANIN EVLADI !!!

 Bu Kutsal Vatanını Bayrağını Ve Milletini;

Ancak ve Ancak Çanakkale’yi Geçilmez Kılan; O “Üç Aşk’ınla” Koruyabilirsin.